Sarı-beyaz soğuk bir Ankara sabahına daha uyanmışken işe gitmek gelmiyor insanın içinden. Güney Amerika ülkelerinden birisine karar kılıp sırt çantanı hazırlar hazırlamaz hava limanına yol almak istiyorum. Sosyal medyadaki Uruguay sevicilerden değilim. Çok tanıdığımdan mı istiyorum oraya gitmeyi, hayır tabii ki. Nedendir bilmiyorum, hep mi sıcak hep mi güzel gelir bir coğrafya insana. Öyle kodlanmış zihnimin bir yerlerinde. Adı anıldı mı bende bir ilgi uyandırıyor hemen. Oysa en ağır darbeleri, sert askeri müdahaleleri yaşadı Güney Amerika. Belki de uzakta olanın çekiciliğidir. Şimdi Ankara’nın mazot kokulu yollarında değil de Güney Amerika’nın bahsedilen uzun sahillerini arşınlamak vardı ya. Yalan yok, ben Ankara’yı sevenlerdenim. Ankaralı olmayanlar Ankaralıların Ankara’yı neden bu kadar çok sevdiğini bilmez diyen şaire nazire olsun diye değil de cidden seviyorum burasını. Sevdiğim kadın burada diye belki de. Gökçek ve Dinozorları gidince daha da keyifli oldu sanki. Ama Güney Amerika?

Mesai başlar birazdan. Bir şiir iliştireyim şuraya da işe koyulayım hemen.

West Indies,Kızıl Elma,İtaki,Maçin!

Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.

Beyazların yöresinde nasibim kalmadı

yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim

zorbaların arasında tehlikeli bir nifak

uyrukların arasında uygunsuz biriyim

vahşetim

beni baygın meyvaların lezzetinden kopardı

kendime dünyada bir

acı kök tadı seçtim

yakın yerde soluklanacak gölge bana yok

uzun yola çıkmaya hüküm giydim.

Uzak nedir?

Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için

gidecek yer ne kadar uzak olabilir?

Başım açık, saçlarımı ikiye

ortadan ayırdım

kimin ülkesinden geçsem

şakaklarımda dövmeler beni ele verecek

cesur ve onurlu diyecekler

halbuki suskun ve kederliyim

korsanlardan kaptığım gürlek nara

işime yaramıyor

rençberlerin o rahat

ve oturmuş lehçesinden tiksinirim

boynumda

bana yargı yükleyenlerin

utançlarından yapılma mücevherler

sırtımda sağır kantarı gizli bilgilerin

mataramdaki suya tuz ekledim, azığım yok

uzun yola çıkmaya hüküm giydim.

Bir hayatı,ısmarlama bir hayatı bırakıyorum

görenler üstünde iyi duruyor derdi her bakışta

askerken kantinden satın aldığım cep aynası

bazı geceler çıkarken

uçarı bir gülümseyişle takındığım muşta

gibi lükslerim de burda kalacak

siparişi yargıcılar tarafından verilmiş

bu hayattan ne koku, ne yankı, ne de boya

taşımamı yasaklayan belgeyi imzaladım

burada bitti artık işim, ocağım yok

uzun yola çıkmaya hüküm giydim.

 

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s